Odrodzenie

W krajach arabskich taniec brzucha jest formą sztuki. Występować mogą zarówno kobiety jak i mężczyźni. Dla europejskiej kultury tę sztukę ponownie odkryła w latach 20. XX wieku Isadora Duncan - legenda tańca nowoczesnego. Na światowe sceny taniec orientalny wprowadził Reda Mahmoud, który opracował specjalną technikę kroków i choreografie widoczne dla dużych widowni teatralnych.

Symbolika

Ciało w tańcu brzucha dzieli się na część związaną z ziemią (od pępka w dół) oraz na część połączoną z kosmosem (od pępka w górę) wzdłuż naturalnego pasa energetycznego. Podstawą są okrężne ruchy bioder symbolizujące ruch Ziemi dookoła Słońca oraz ósemki horyzontalne i wertykalne. Ósemka to znak nieskończoności i wieczności, w której centrum jest osoba tańcząca. Ręce przekazują energię pomiędzy ziemią i niebem. Nie bez powodu najbardziej seksowna część ciała tancerki brzucha to... nadgarstek.
Taniec orientalny może być tańczony przez wszystkich, niezależnie od płci i wieku.