Taniec orientalny

Sztuka fascynująca ludzi na całym świecie. Taniec, który jest źródłem radości i samoakceptacji, tradycja będąca eliksirem orientu.

U źródeł

W erze matrialchalnej, kobiety spotykały się raz w miesiącu na szczytach gór - symbolizujących brzuch - i poprzez ruchy bioder i wprowadzanie ciała w wibracje jednoczyły się z bóstwem. W starożytnej Grecji funkcje kapłanów zaczęli przejmować mężczyźni, stopniowo minimalizując znaczenie tańca arabskiego. Rzymianie rozpoczęli wykorzystywanie tancerek, jako atrakcji na przyjęciach. Chrześcijaństwo zakazało tańca brzucha, który był traktowany jako nieczysta forma ruchu. Mimo tego kobiety organizowały potajemne spotkania, by nocą oddawać się rytuałowi. W krajach arabskich kobiety do dziś tańczą na wspólnych spotkaniach, na które mężczyźni mają zakaz wstępu. Młode dziewczyny na znak osiągnięcia dojrzałości (po pierwszej menstruacji) mogą zatańczyć swój pierwszy taniec dla szacownego grona matron. Babki przekazują swoje umiejętności córkom, córki swoim dzieciom. Dzięki temu w ciągu setek lat taniec brzucha zachował swoją głęboką symbolikę i tradycyjne figury.